متن

آن‌کس که سرشار از فضیلت است،

چونان نوزادی است.

حشراتِ سمی او را نمی‌گزند،

دَدانِ وحشی او را نمی‌درند،

و پرندگانِ شکاری بر او نمی‌تازند.

استخوان‌هایش نرم و ماهیچه‌هایش سست است،

اما مشت‌هایش را سخت گره می‌کند.

از آمیزشِ زن و مرد بی‌خبر است،

اما شورِ حیات در او کامل است؛

این نشانه‌ی وفورِ نیرویِ زندگی است.

تمامِ روز فریاد می‌زند، اما صدایش نمی‌گیرد؛

این نشانه‌ی کمالِ هماهنگی است.

شناختِ هماهنگی، «جاودانگی» است.

و شناختِ جاودانگی، «روشن‌بینی» است.

تلاش برای افزودن بر زندگی، شوم است.

و چون ذهن بر نیرویِ حیاتی (چی) فرمان راند،

آن را «زور» می‌نامند.

موجودات چون به اوجِ نیرو رسند، پیر می‌شوند.

این راهِ دائو نیست؛

و هر چه با دائو نباشد، زود از میان می‌رود.

توضیح

این فصل با یکی از محبوب‌ترین استعاره‌های لائوتزه، یعنی «نوزاد» (Chi Zi)، به اوج می‌رسد. نوزاد در اینجا نمادِ ناتوانی نیست، بلکه نمادِ «تمامیتِ انرژی» است. لائوتزه استدلال می‌کند که شخصی که فضیلت (De) را در خود انباشته کرده، مانند نوزادی است که هاله‌ای از امنیت او را فراگرفته است. چرا حیوانات وحشی به نوزاد حمله نمی‌کنند؟ در تفکر تائویی، جانوران تنها به کسانی حمله می‌کنند که بوی ترس یا تهاجم می‌دهند. نوزاد چون فاقدِ «من»ِ جداگانه و نیتِ آزار رساندن است، هیچ سیگنالِ تهدیدآمیزی به طبیعت نمی‌فرستد و در نتیجه، در هماهنگیِ کامل با محیط ایمن می‌ماند.

تصویرِ نوزادی که تمام روز گریه می‌کند اما صدایش نمی‌گیرد، بسیار عمیق است. بزرگسالان وقتی فریاد می‌زنند، چون از روی تنش، خشم یا فشار است، صدایشان می‌گیرد و انرژی‌شان تخلیه می‌شود. اما نوزاد از روی غریزه و بدونِ انسدادِ انرژی فریاد می‌زند؛ او با جریانِ طبیعت هماهنگ است. لائوتزه این حالت را «هماهنگی» (He) می‌نامد و شناختِ این مکانیزم را دروازه‌ی ورود به جاودانگی و بصیرت می‌داند.

بخش پایانی، هشداری جدی در برابرِ تکنیک‌های تنفسیِ اجباری یا جاه‌طلبی‌هایِ عمرِ طولانی است. عبارت «ذهن بر نیروی حیاتی فرمان راند» (Xin Shi Qi)، اشاره به تلاشِ ارادیِ انسان برای کنترلِ جریانِ طبیعیِ بدن یا جهان است. این کار شاید در کوتاه‌مدت قدرت (زور) تولید کند، اما چون تعادلِ طبیعی را برهم می‌زند، فرآیندِ پیری و زوال را تسریع می‌کند. لائوتزه دوباره یادآوری می‌کند: هر چیزی که با فشار به بلوغ و اوج برسد، در واقع مرگِ خود را جلو انداخته است.

متن اصلی

含德之厚,比於赤子。

毒蟲不螫,猛獸不據,攫鳥不搏。

骨弱筋柔而握固。

未知牝牡之合而全作,精之至也。

終日號而不嗄,和之至也。

知和曰常,知常曰明。

益生曰祥。

心使氣曰強。

物壯則老,謂之不道,不道早已。

ترجمه انگلیسی

One who possesses Virtue in abundance

is like a newborn baby.

Poisonous insects won’t sting him.

Wild beasts won’t attack him.

Birds of prey won’t strike him.

His bones are soft, his sinews weak,

but his grip is firm.

He doesn’t know about the union

of male and female,

yet his virility is strong:

his vital power is at its height.

He screams all day without getting hoarse:

his harmony is perfect.

To know harmony is to know the Eternal.

To know the Eternal is to be enlightened.

To try to improve on life is an ill omen.

To control the breath with the mind is called forcing.

Whatever grows too strong decays.

That is not the Way.

Whatever is not the Way ends early.

dao-de-jing