متن
بازگشت، جنبشِ دائو است.
نرمی، روشِ کارِ دائو است.
دههزار موجود در زیر آسمان، از «هستی» زاده میشوند؛
و «هستی» از «نیستی» برمیخیزد.
توضیح
این فصل، کوتاهترین و در عین حال یکی از بنیادیترین فصلهای کتاب است که مکانیزمِ عمل و کیهانشناسیِ دائو را در چهار خط خلاصه میکند. عبارت «بازگشت، جنبش دائو است» به قانونِ چرخهایِ هستی اشاره دارد. در تائوییست، حرکت خطی و بیانتها وجود ندارد؛ هر چیزی که به نهایتِ خود برسد، ناگزیر باید به سوی ضدِ خود بازگردد (روز به شب، زندگی به مرگ، تابستان به زمستان). این حرکتِ دایرهوار، تضمینکننده تعادل در جهان است.
اصلِ دوم، «نرمی» یا ضعف است. دائو برای پیشبردِ امورِ جهان از زور، فشار یا سختی استفاده نمیکند، بلکه از طریقِ تسلیم، انعطاف و نفوذِ آرام عمل میکند. این همان روشِ آب است که سنگ را سوراخ میکند. در پایان، متن به ریشهی هستی میپردازد. اگرچه تمامِ موجوداتِ ملموس (دههزار موجود) از دلِ جهانِ ماده و فرم (هستی/You) بیرون میآیند، اما خودِ ماده و فرم، ریشه در خلأ و پتانسیلِ نامرئی (نیستی/Wu) دارد. بنابراین، «نیستی» پوچی نیست، بلکه زهدانِ باروری است که «هستی» از آن متولد میشود.
متن اصلی
反者道之動；
弱者道之用。
天下萬物生於有，
有生於無。
ترجمه انگلیسی
Returning is the motion of the Way.
Weakness is the use of the Way.
The ten thousand things are born of being.
Being is born of not being.