متن
کمالِ بزرگ، ناقص مینماید،
اما کاراییاش هرگز زوال نمیپذیرد.
پُریِ بزرگ، تهی مینماید،
اما کاراییاش پایان نمیپذیرد.
راستیِ بزرگ، کج به نظر میرسد.
مهارتِ بزرگ، ناشیانه مینماید.
سخنوریِ بزرگ، لکنتبار به نظر میرسد.
جنبش، بر سرما چیره میشود،
و سکون، بر گرما.
تنها پاکی و آرامش است،
که جهان را سامان میبخشد.
توضیح
این فصل با مجموعهای از پارادوکسهای بصری آغاز میشود که هدفشان اصلاحِ ادراکِ ما از واقعیت است. لائوتزه هشدار میدهد که چشمِ ظاهر بین، فریبِ فرمهای کامل و صیقلی را میخورد. در طبیعت، هیچ خطِ راستی مطلقاً راست نیست و هیچ درختِ کهنسالی کاملاً متقارن نیست. بنابراین، «کمالِ بزرگ» (Da Cheng) که همان کمالِ طبیعیِ دائو است، ممکن است در نگاهِ سطحیِ ما «ناقص» یا «کج» به نظر برسد، اما برخلافِ کمالِ مصنوعیِ ساختهی دست بشر، هرگز فرسوده نمیشود. همچنین، کسی که مهارتی والا دارد (مانند یک استادِ هنرهای رزمی یا خوشنویسی)، حرکاتش چنان ساده و بیپیرایه است که ممکن است به چشمِ فردِ عادی، «ناشیانه» یا کند بیاید؛ زیرا او از نمایشِ تکنیک عبور کرده و به ذاتِ عمل رسیده است.
در بخش دوم، متن واردِ یک تحلیلِ فیزیکی و روانشناختی میشود: «جنبش بر سرما چیره میشود و سکون بر گرما». این یک قانونِ ترمودینامیک ساده است؛ اگر سردتان باشد، میدوید و گرم میشوید. اما اگر جهان (یا ذهن) دچارِ تب و حرارتِ ناشی از خشم، شهوت و آشفتگی باشد، دویدن و فعالیتِ بیشتر تنها آتش را شعلهورتر میکند. برای غلبه بر این گرمایِ سوزاننده، نیاز به «سکون» (Jing) است. لائوتزه نتیجه میگیرد که راهِ درست کردنِ جهان، افزودنِ هیاهو نیست. حاکم یا انسانِ فرزانه باید مثلِ یک خنککنندهی عظیم عمل کند؛ او با حفظِ «پاکی و آرامش» (Qing Jing)، تبِ جهان را پایین میآورد و آن را به تعادل بازمیگرداند.
متن اصلی
大成若缺，其用不弊。
大盈若沖，其用不窮。
大直若屈，
大巧若拙，
大辯若訥。
躁勝寒，靜勝熱。
清靜為天下正。
ترجمه انگلیسی
Great perfection seems imperfect,
yet its use is not impaired.
Great fullness seems empty,
yet it will never be drained.
Great straightness looks crooked.
Great skill looks clumsy.
Great eloquence sounds like stammering.
Movement overcomes cold.
Stillness overcomes heat.
The calm and quiet set the order of the universe.