رعایت وزن!
برای بردن شعر به وزن آشنا و بدون سکتهٔ «فاعلاتٌ فاعلاتٌ فاعلاتٌ فاعلن»، «سگ توش» بهتر است «سگُّ توش» یا «سگ در او» خوانده شود
خستهام از بازی بیرحم دنیا، سگ توش
وای از بختِ کج و اهوالِ فردا، سگ توش
جای مِی نوشیدهام صد کاسه خون از دست دَهر
تا بیابم مستی از این جامِ مینا، سگ توش
جیب ما خالی و از ما بهتران بر تختِ جم
سهم ما شد فقر و این اموالِ دارا، سگ توش
شیخِ منبر خوانْد بهرِ ما حدیثِ حور عین
من که میدانم سراب است این معما، سگ توش
گر که عالم ذات حق باشد خلایق نور اوست
پس ندارد مشکلی در شرع و فتوا، سگ توش
شد یقین یوسف به کنعان باز میگردد، ولی
تا بیاید، کور شد یعقوب و بینا... سگ توش
روزگارم شد سیاه از رنجهایش ای امان
سگ در این دنیا و ایضاً هم در عقبا، سگ توش
من به دنبالِ نگارم گردِ عالَم گشتهام
این قَدَر آوارگی در کوه و صحرا، سگ توش