شجاعت بدون ترس معنایی ندارد. اتفاقا انسان فقط وقتی ترسیده است می‌تواند شجاع باشد.

عشق بدون نفرت یا بی‌تفاوتی جاری نمی‌شود. عاشقِ معشوقِ بی‌نقص شدن که هنر نیست.

شک عنصری از ایمان است. ایمان، ریشه در شک دارد. کسی که بدون شک به ایمان برسد، تقلیدکار است و راحت از دستش می‌دهد.

بخشش تنها در صورتی اهمیت دارد که شخص خطاکار شایسته بخشش نباشد. و الا بخشش بی‌گناه عدالت است و نه رحمت.

پس کسی که ترس را در خودش بکشد، به جای شجاعت به تهور می‌رسد.

کسی که نفرت بلد نیست، عشقش عمیق نمی‌شود.

کسی که شک را به دلش راه ندهد، میزبان ایمان هم نخواهد بود.